می گویند سال که تمام می شود باید به انها که در این سال از دست دادی فکرکنی و انها که تازه امدندو این حرف ها.من کسی را از دست ندادم .کمتر یاد دارم که عزا رفته باشم کل عمرم.اما خیلی ها سال گذشته نمردند و رفتند برای همیشه.انگار که هیچ وقت نبوده اند.دو نفر از ایران رفتند تا زمانی نامعلوم و من شاید تنها حالا دور بودن انها باشد که اذیتم کند.انها که رفتند و وانمود کر دندمن را نمی شناسند دیگر مهم نیستند.مهم نبودند.دوست دارم به انها فکر کنم که سال پیش در زندگی من پا گذاشتند.دوست دارم به فائزه فکر کنم.به مهربانی بی حدو حصرش.یا به فاطمه.دوست دارم فراموش کنم که تنها یک حادثه روزهای سال هفتاد و هشت را برایم تبدیل به جهنم کرد.دوست دارم به سال جدید فکر کنم.راحت.بدون استرس.بدون افسردگی.دوست دارم روزهای خاکستری امسال را فراموش کنم.برای همیشه.برای همه انها که ماندندو نگرانم شدند.کمکم کردند.برای خودم و زندگی که جریان دارد چه من بخواهم و چه نه.
|
+| نوشته شده توسط
زهرا(طاهره) بیگدلی در سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387
|
