هنوز ایستاده ام اینجا .کنار این درخت ها که هفده سال پیش هم سبز بودند.
هنوز ایستاده ام اینجا تا تو چادری که قول دادی بخری و بیایی.چادری پنج نفره که تو وما توی ان جا شویم وبتوانیم یک هفته را در ان بگذرانیم.
هنوز جاده پارک سیسنگان را دید می زنم تا جایی که قدم برسد بلکه تو ان گالانت لکنتی را اتش کنی و قصد جنگل رفتن کنی.ان هم برای یک هفته.
دست خودم نیست درخت ها و تونل های جاده شمال را که می بینم یاد قول هیچ وقت عملی نشده تو می افتم.
"طاهره!چادر می خرم می رویم یک هفته پارک سیسنگان می مانیم."
|
+| نوشته شده توسط
زهرا(طاهره) بیگدلی در شنبه چهاردهم مهر 1386
|